Bu sabah yine erkenciydik. 8:00’da otelden ayrıldık. Ben ve Fatma Ertuğrul Araştırma Merkezi’nde kaldık, diğerleri dalışa gittiler. Fatma dün, geçen seneki çalışmalarda çıkarılan 10 eserden Bodrum’a götürülmeyip buradaki Türk Müzesi’nde bırakılan 6 eseri teslim almıştı. Bugün bu eserlerin üzerinde çalışmaya başladı. Detayları kendisi anlatacak ama ben de ona çıraklık yaptığım için bahsetmeden geçemedim. Evet, Fatma ustam ben onun çırağı… Konservasyonun basit ve becerebileceğim kısımlarında Fatma’ya yardımcı oluyorum; kapları getir götür, suları değiştir vs. Lütfen küçümsemeyin, başlangıç için fena sayılmazmışım, ustam öyle söyledi!
Bugünün eğlence öğününde Amerikan Müzesi ve civarına yaptığımız ufak gezinti vardı. Müzenin içini gezmedik, etrafındaki masallardan fırlamış parklarda yarım saatlik bir yürüyüş yaptık. Orman patikalarından aşağıya yürüdük, yüksek tepelerden kayalıklar üzerinde balık tutan balıkçıları izledik. Bambu ağaçlarının arasında kovalamaca oynadık.
Gezinin en ilginç kısmı yukarıda bahsettiğim kayalılarda balık tutan balıkçılardı. Okyanusun üzerinde irili ufaklı ve sivrilikleri birbirinden farklı bir sürü kayalık var (Ertuğrul’un çarpıp paramparça olduğu kayalıklar gibi) ve küçük tekneler balıkçıları belirli saatlerde bu kayalıklara bırakıyorlar. Ne kadar olduğunu bilmiyorum ama yine belli bir süre sonra aynı tekneler balıkçıları gelip alıyor ve karaya taşıyorlar. Dil problemini çözüp daha detaylı bilgi alabileceğim birini bulabilirsem sistemin nasıl işlediğini sizlere daha iyi anlatmaya çalışacağım.
Akşam otele geldiğimizde ise bir misafirimiz vardı: Masae Nishimiya. 74 yaşındaki Nishimiya-san’ın büyük babası Ertuğrul Frıkateyni kazasında yaralı düşen denizcilerimizin taşınmasında ve bakımında yardımcı olan Japon köylülerinden bir tanesi. İsmi Shinkichi Nishimiya. Ertuğrul’un hikayesini ve Kushimato köylülerinin kazazedelere nasıl yardımcı olduklarını babasından defalarca dinleyen Nishimiya-san, projeyi geçen yılki gazete haberlerinde okumuş ve o günden beri bizimle tanışmak istiyormuş. Fakat geçen yıl sağlık problemleri sebebiyle gelememiş ve bu sene iyileşir iyileşmez ekibimizle tanışmak için Kushimoto’ya gelmiş. Nishimiya-san beraberinde dedesinin bir fotoğrafını da getirmiş. Kendisi için dedesinin yardımlarının öneminin yanında, Ertuğrul Kazası’nın Japon tarihinde önemli bir yeri olduğunu ve bu kazanın Türk-Japon dostluğunun temellerini atmada ne denli etkin olduğunu bütün torunlarına anlattığını ifade etti. Maddi durumları çok iyi olmasa da Türk askerlerine yardım eden tüm Kushimato balıkçılarının adına proje ekibine böyle bir çalışmaya imza attıkları için teşekkür ettiğini belirtti.
Nishimiya-san ile yapılan görüşme yine bir basın toplantısı tadında geçti. Ona yakın gazete ve televizyon vardı. Artık bu sayı bize az bile geliyor. Düşünün şimdiye kadar otelde 4 kişi çevirip: “Sizi televizyonda izliyoruz” dediler. Bilmiyorum Ertuğrul’un ve Türklerin şanı nereye kadar yürüyecek, amacımız en iyisini başarmak.
Sevgiler
Güneş
Bugünün eğlence öğününde Amerikan Müzesi ve civarına yaptığımız ufak gezinti vardı. Müzenin içini gezmedik, etrafındaki masallardan fırlamış parklarda yarım saatlik bir yürüyüş yaptık. Orman patikalarından aşağıya yürüdük, yüksek tepelerden kayalıklar üzerinde balık tutan balıkçıları izledik. Bambu ağaçlarının arasında kovalamaca oynadık.
Gezinin en ilginç kısmı yukarıda bahsettiğim kayalılarda balık tutan balıkçılardı. Okyanusun üzerinde irili ufaklı ve sivrilikleri birbirinden farklı bir sürü kayalık var (Ertuğrul’un çarpıp paramparça olduğu kayalıklar gibi) ve küçük tekneler balıkçıları belirli saatlerde bu kayalıklara bırakıyorlar. Ne kadar olduğunu bilmiyorum ama yine belli bir süre sonra aynı tekneler balıkçıları gelip alıyor ve karaya taşıyorlar. Dil problemini çözüp daha detaylı bilgi alabileceğim birini bulabilirsem sistemin nasıl işlediğini sizlere daha iyi anlatmaya çalışacağım. Akşam otele geldiğimizde ise bir misafirimiz vardı: Masae Nishimiya. 74 yaşındaki Nishimiya-san’ın büyük babası Ertuğrul Frıkateyni kazasında yaralı düşen denizcilerimizin taşınmasında ve bakımında yardımcı olan Japon köylülerinden bir tanesi. İsmi Shinkichi Nishimiya. Ertuğrul’un hikayesini ve Kushimato köylülerinin kazazedelere nasıl yardımcı olduklarını babasından defalarca dinleyen Nishimiya-san, projeyi geçen yılki gazete haberlerinde okumuş ve o günden beri bizimle tanışmak istiyormuş. Fakat geçen yıl sağlık problemleri sebebiyle gelememiş ve bu sene iyileşir iyileşmez ekibimizle tanışmak için Kushimoto’ya gelmiş. Nishimiya-san beraberinde dedesinin bir fotoğrafını da getirmiş. Kendisi için dedesinin yardımlarının öneminin yanında, Ertuğrul Kazası’nın Japon tarihinde önemli bir yeri olduğunu ve bu kazanın Türk-Japon dostluğunun temellerini atmada ne denli etkin olduğunu bütün torunlarına anlattığını ifade etti. Maddi durumları çok iyi olmasa da Türk askerlerine yardım eden tüm Kushimato balıkçılarının adına proje ekibine böyle bir çalışmaya imza attıkları için teşekkür ettiğini belirtti. Nishimiya-san ile yapılan görüşme yine bir basın toplantısı tadında geçti. Ona yakın gazete ve televizyon vardı. Artık bu sayı bize az bile geliyor. Düşünün şimdiye kadar otelde 4 kişi çevirip: “Sizi televizyonda izliyoruz” dediler. Bilmiyorum Ertuğrul’un ve Türklerin şanı nereye kadar yürüyecek, amacımız en iyisini başarmak.
Sevgiler
Güneş